Wniosek o wymeldowanie

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy piszesz wniosek o wymeldowanie

Za tą samą nazwą kryją się dwie zupełnie różne sprawy.

W pierwszej wymeldowujesz samego siebie, bo się wyprowadzasz i chcesz zaktualizować meldunek. To zwykłe zgłoszenie, żaden spór.

W drugiej jesteś właścicielem albo masz tytuł prawny do lokalu, a ktoś pozostaje w nim zameldowany, choć dawno się wyprowadził i sam się nie wymeldował. Wtedy wnosisz do gminy o wymeldowanie tej osoby decyzją. Większość osób, które szukają wniosku o wymeldowanie, ma na myśli właśnie ten drugi przypadek, i to jemu poświęcamy tu najwięcej miejsca.

Podstawa prawna i termin

Obie sytuacje reguluje ustawa z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

Wymeldowanie własne opiera się na art. 33. Jest bezpłatne i realizowane od ręki. Możesz też wymeldować się automatycznie, zgłaszając zameldowanie w nowym miejscu, bo urząd wyrejestruje Cię wtedy ze starego adresu.

Wymeldowanie decyzją to art. 35. Organ gminy (wójt, burmistrz lub prezydent miasta) wydaje z urzędu albo na wniosek właściciela lub innej osoby z tytułem prawnym do lokalu decyzję o wymeldowaniu kogoś, kto opuścił miejsce pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania. Kluczowe jest wykazanie, że opuszczenie lokalu było dobrowolne i trwałe, bo właśnie ten warunek bada urząd. Sprawa toczy się w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, więc termin wyznacza art. 35 KPA: do miesiąca, a w sprawach skomplikowanych do dwóch miesięcy. Za wydanie decyzji zapłacisz 10 zł opłaty skarbowej.

Gdzie i jak złożyć wniosek

Zawsze trafiasz do urzędu gminy właściwego dla adresu, którego dotyczy meldunek.

Jeśli wymeldowujesz siebie, masz kilka dróg: przez internet w aplikacji mObywatel lub z profilem zaufanym, osobiście w urzędzie, listownie albo przez pełnomocnika (pełnomocnictwo wystarczy w formie pisemnej, notariusz nie jest potrzebny). Formularz zgłoszenia pobierzesz w urzędzie lub na gov.pl.

Jeśli wnosisz o wymeldowanie innej osoby, składasz pismo z uzasadnieniem i dołączasz dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu oraz dowody na to, że osoba się wyprowadziła. Nie musisz pisać go od zera, możesz wygenerować wniosek w Prawomacie i dopracować gotowe pismo. Zajrzyj też do pozostałych wzorów wniosków.

Co powinien zawierać wniosek

Wniosek o wymeldowanie osoby, która opuściła lokal, powinien mieć:

1. Datę i miejscowość.
2. Twoje dane jako wnioskodawcy (właściciela lub osoby z tytułem prawnym).
3. Adresata - wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
4. Dane osoby do wymeldowania - imię, nazwisko, adres zameldowania, PESEL, jeśli go znasz.
5. Żądanie - o wymeldowanie z pobytu stałego (lub czasowego) pod wskazanym adresem.
6. Uzasadnienie - kiedy i w jakich okolicznościach osoba opuściła lokal oraz że zrobiła to dobrowolnie i trwale.
7. Załączniki - tytuł prawny do lokalu, dowody opuszczenia (oświadczenia świadków, korespondencja) i dowód opłaty 10 zł.
8. Podpis.

Najczęstsze błędy

• Mylenie obu trybów - wymeldowanie własne (art. 33) to zwykłe zgłoszenie, wymeldowanie kogoś innego (art. 35) to postępowanie zakończone decyzją; to dwie różne sprawy.
• Brak dowodów na opuszczenie lokalu - sam konflikt czy zaległości finansowe nie wystarczą; urząd sprawdza, czy osoba faktycznie i trwale się wyprowadziła.
• Wniosek bez tytułu prawnego - bez aktu notarialnego, umowy najmu czy odpisu z księgi wieczystej organ wezwie Cię do uzupełnienia.
• Próba wymeldowania kogoś, kto nadal mieszka - art. 35 dotyczy tylko osób, które lokal opuściły; wobec mieszkającego lokatora ta droga nie zadziała.
• Mylenie z zameldowaniem - jeśli chodzi o rejestrację w nowym miejscu, właściwy jest wniosek meldunkowy, a nie wymeldowanie.