Wniosek o zawieszenie egzekucji komorniczej

Komornik zajął konto i szukasz pisma, które zatrzyma sprawę. Zanim je napiszesz, ustal, po której stronie stoisz. Ta sama nazwa wniosku prowadzi do dwóch zupełnie różnych rozmów.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

W ustawie nie ma zresztą żadnej „egzekucji komorniczej”. Jest postępowanie egzekucyjne, i tak warto je nazwać w piśmie.

Wierzyciel prosi, dłużnik udowadnia

Wierzycielowi wystarczy jedno zdanie bez uzasadnienia. Organ egzekucyjny zawiesza sprawę na jego wniosek, a jedyną furtką do odmowy jest ustalenie, że wniosek zmierza jedynie do przedłużenia postępowania (art. 820 § 1 KPC). Wierzyciel sięga po to, gdy dłużnik zaczął płacić dobrowolnie i szkoda zamykać sprawę.

Po stronie dłużnika reguła jest odwrócona. Trzeba wykazać przesłankę z ustawowego wykazu, a wykazu tego nie da się rozszerzyć uzasadnieniem. Przed zawieszeniem organ egzekucyjny może wysłuchać obie strony, więc licz się z tym, że wierzyciel pozna Twoje argumenty (art. 827 § 1 KPC).

Osobno działa zawieszenie z urzędu, o które nikt nie wnosi: utrata zdolności procesowej przez stronę, która nie ma przedstawiciela ustawowego (art. 818 § 1 KPC), oraz śmierć wierzyciela albo dłużnika, do czasu wejścia do sprawy spadkobierców lub zarządcy sukcesyjnego (art. 819 § 1 KPC). Braki w składzie organów spółki będącej dłużnikiem podstawą zawieszenia nie są (art. 818(1) § 1 KPC).

Trzy przesłanki i ani jednej więcej

Cały ciężar strony dłużnika mieści się w jednym zdaniu ustawy: „Na wniosek dłużnika postępowanie ulega zawieszeniu, jeżeli sąd zawiesił natychmiastową wykonalność tytułu lub wstrzymał jego wykonanie albo dłużnik złożył zabezpieczenie konieczne według orzeczenia sądowego do zwolnienia go od egzekucji” (art. 820 § 2 KPC).

Te trzy sytuacje łączy jedno: każda wymaga wcześniejszego ruchu sądu albo realnie złożonego zabezpieczenia. Dopóki nic takiego nie ma w aktach, komornik nie ma czym wniosku uwzględnić. Trudna sytuacja majątkowa, utrata pracy, choroba i prośba o wyrozumiałość leżą poza tym wykazem.

Zły adres nakazu zapłaty i skarga rozpoznawana przez sąd

Historia „komornik zajął mi konto, a o nakazie zapłaty nic nie wiedziałem” ma własny przepis. Komornik zawiesza sprawę na wniosek dłużnika, jeżeli tytułem jest wyrok zaoczny albo nakaz zapłaty, a dłużnik przedstawi zaświadczenie z art. 139 § 5 KPC pokazujące, że orzeczenie poszło pod inny adres niż jego miejsce zamieszkania ustalone w egzekucji (art. 820(3) § 1 KPC). Bieg sprawy wraca dopiero wtedy, gdy sąd albo referendarz stwierdzi prawidłowość doręczenia albo upływ terminu do zaskarżenia (art. 820(3) § 2 KPC).

Druga droga prowadzi przez sąd. Jeżeli złożono skargę na czynności komornika albo zażalenie na postanowienie sądu, sąd może na wniosek zawiesić postępowanie w całości albo w części i uzależnić to od złożenia przez dłużnika zabezpieczenia (art. 821 § 1 KPC). Działa to w obie strony: wierzyciel, który zabezpieczy naprawienie szkody grożącej dłużnikowi, może doprowadzić do odmowy zawieszenia albo do podjęcia sprawy na nowo (art. 821 § 3 KPC).

Zawieszenie nie zdejmuje zajęć

Tu rozczarowuje się najwięcej osób. Sprawa przestaje się toczyć, a blokada rachunku i potrącenia z pensji trwają. Nawet sąd, który zabezpieczonemu dłużnikowi uchyla dokonane czynności egzekucyjne, robi to z wyraźnym wyłączeniem zajęcia (art. 821 § 2 KPC). Przy zawieszeniu z powodu złego adresu komornik może wręcz dalej zajmować majątek, bo wolno mu podejmować czynności zmierzające do wykonania tytułu w przyszłości (art. 820(3) § 3 KPC).

Wentyl jest gdzie indziej. Gdy egzekucję skierowano do rachunku, wynagrodzenia albo innych praw ze świadczeniami okresowymi, sąd na wniosek dłużnika określa kwotę do pobierania w okresie zawieszenia na bieżące potrzeby (art. 821(1) KPC). Adresatem tego pisma jest sąd rejonowy, a kancelaria komornicza go nie rozpozna.

Osobnym narzędziem jest wstrzymanie jednej czynności. Komornik wstrzyma się z jej dokonaniem, jeżeli przed rozpoczęciem dostanie niebudzący wątpliwości dowód na piśmie, że obowiązek został dopełniony albo że wierzyciel udzielił zwłoki (art. 822 KPC). Pauza bywa krótka, bo wierzyciel jednym poleceniem każe czynność wykonać.

Gdzie złożyć i co potem

Wniosek z art. 820 i art. 820(3) KPC składasz u komornika prowadzącego sprawę, powołując sygnaturę Km. Do sądu idą tylko dwa pisma: wniosek z art. 821 KPC oraz wniosek o kwotę na bieżące potrzeby. Terminu na złożenie ustawa nie wyznacza, terminowe są przesłanki, więc odpis postanowienia albo zaświadczenie dołącz od razu. Bez załącznika pismo zostaje samą prośbą.

Zawieszenie nie trwa wiecznie. Jeżeli wierzyciel przez sześć miesięcy nie zażąda podjęcia zawieszonego postępowania ani nie dokona czynności potrzebnej do jego prowadzenia, sprawa umarza się z urzędu (art. 824 § 1 pkt 4 KPC), a termin biegnie od dnia ustania przyczyny zawieszenia (art. 824 § 1(1) KPC). Kosztowo bije to w wierzyciela: obciąża go wtedy opłata stosunkowa 5% świadczenia pozostałego do wyegzekwowania (art. 29 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych).

Napisz wniosek

Najczęstsze błędy

Pierwszy: budowanie wniosku na opisie trudnej sytuacji finansowej. Bez przesłanki z art. 820 § 2 KPC komornik nie ma na czym oprzeć zawieszenia.

Drugi: zaadresowanie pisma do sądu, który wydał tytuł. Wniosek z art. 820 KPC rozpoznaje komornik prowadzący sprawę.

Trzeci: zażalenie na odmowę zawieszenia wydaną przez komornika. Zażalenie przysługuje na postanowienie sądu (art. 828 KPC), a postanowienie komornika kwestionuje się skargą na jego czynności.

Czwarty: liczenie, że zawieszenie zamknie sprawę i skasuje dług. Sprawę kończy dopiero umorzenie postępowania, a i ono długu nie kasuje. Gdy należność ściąga urząd, właściwe jest inne pismo, opisane przy wstrzymaniu egzekucji administracyjnej. Pozostałe wzory znajdziesz w dziale wnioski.