Wniosek o wszczęcie egzekucji

Sprawę wygrałeś, dokument leży w szufladzie, a na koncie dalej pusto. Wniosek o wszczęcie egzekucji przenosi wyrok z papieru w realne ściąganie pieniędzy, ale tylko wtedy, gdy dołączysz właściwy tytuł i jasno powiesz komornikowi, czego i jak ma dochodzić.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy składasz wniosek o wszczęcie egzekucji

Sięgasz po niego, gdy masz na ręku rozstrzygnięcie, którego dłużnik dobrowolnie nie wykonuje. Kilka typowych sytuacji:

• kontrahent nie zapłacił faktury mimo nakazu zapłaty z e-sądu,
• były wspólnik ignoruje zasądzony zwrot pożyczki,
• rodzic nie łoży alimentów zasądzonych wyrokiem.

To zawsze drugi etap. Najpierw jest sprawa i tytuł, dopiero potem egzekucja, którą ten wniosek otwiera. Jeśli szukasz szerszego ujęcia całego pisma do komornika, zajrzyj do wpisu wniosek egzekucyjny.

Podstawa prawna i termin

Reguły wszczęcia egzekucji sądowej znajdziesz w Kodeksie postępowania cywilnego. Egzekucję uruchamia tytuł wykonawczy: tytuł egzekucyjny (wyrok, nakaz zapłaty, ugoda, akt notarialny z poddaniem się egzekucji) opatrzony klauzulą wykonalności (art. 776 KPC). Sam wyrok bez klauzuli to za mało.

We wniosku oznaczasz świadczenie, które ma zostać spełnione, a tytuł wykonawczy dołączasz jako załącznik (art. 796 i 797 KPC).

Jest też termin, który krążące po sieci wzory mylą najczęściej. Po otrzymaniu wniosku komornik podejmuje niezbędne czynności niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 7 dni (art. 760 par. 1(1) KPC). To 7 dni kalendarzowych, nie roboczych, i biegną do podjęcia pierwszych czynności egzekucyjnych.

Gdzie i jak złożyć wniosek

Wniosek kierujesz stosownie do właściwości do komornika (art. 796 par. 1 KPC), a nie do sądu, który wcześniej wydał wyrok. Złożysz go zwykłym pismem albo na urzędowym formularzu, który kancelaria udostępnia bezpłatnie u siebie i w internecie.

W sprawach o świadczenia pieniężne wolno Ci samodzielnie wybrać komornika w granicach danej apelacji, dołączając pisemne oświadczenie o wyborze (art. 10 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych). Tego prawa nie ma między innymi przy egzekucji z nieruchomości i przy eksmisji, gdzie decyduje właściwość miejscowa. Gdy tytuł pochodzi z elektronicznego postępowania upominawczego, wniosek składasz komornikowi przez system teleinformatyczny.

Co powinien zawierać wniosek

Część elementów jest obowiązkowa, resztę dokładasz zależnie od sprawy:

• oznaczenie świadczenia (art. 797 par. 1 KPC): należność główna, odsetki z datą początkową, zasądzone koszty procesu,
• tytuł wykonawczy w oryginale jako załącznik,
• dane wierzyciela i dłużnika: adresy, PESEL, a przy firmie NIP lub KRS,
• numer rachunku, na który komornik ma przelewać ściągnięte kwoty,
• datę i własnoręczny podpis.

Zostaje sposób egzekucji, czyli z czego dłużnik ma zapłacić. Do wyboru masz między innymi egzekucję z wynagrodzenia za pracę, z rachunku bankowego, z emerytury lub renty, z ruchomości, z wierzytelności wobec osób trzecich oraz z nieruchomości. Gdy nie wskażesz żadnego sposobu, komornik prowadzi egzekucję wszystkimi dopuszczalnymi poza nieruchomością, którą trzeba zaznaczyć osobnym żądaniem (art. 799 par. 1 KPC).

Nie musisz układać tego od zera. Opisz sprawę, a Prawomat złoży wniosek z właściwą podstawą prawną.

Napisz wniosek

Najczęstsze błędy

• Dołączenie wyroku bez klauzuli wykonalności. Bez niej nie ma tytułu wykonawczego, więc komornik egzekucji nie ruszy (art. 776 KPC).
• Wysłanie wniosku do sądu zamiast do kancelarii komornika.
• Liczenie na 7 dni robocze. Termin z art. 760 par. 1(1) KPC to 7 dni kalendarzowych na podjęcie czynności, a nie na przelew wyegzekwowanych pieniędzy.
• Pominięcie nieruchomości. Ogólny wniosek jej nie obejmuje, wskazujesz ją wprost (art. 799 par. 1 KPC).
• Brak numeru rachunku i pełnych danych dłużnika, przez co komornik wzywa do uzupełnienia braków i sprawa stoi.