Wniosek egzekucyjny

Masz wyrok albo nakaz zapłaty, dłużnik i tak nie płaci, a Ty szukasz wzoru wniosku egzekucyjnego. Zanim cokolwiek napiszesz, popraw dwie rzeczy, które krążące po sieci wzory nagminnie mylą: adresatem tego pisma jest komornik sądowy, a opłaty sądowej od niego po prostu nie ma.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy piszesz wniosek egzekucyjny

Piszesz go, gdy sprawa jest wygrana na papierze, a pieniędzy nadal nie ma. Firma nie zapłaciła faktury mimo prawomocnego nakazu z e-sądu. Były najemca wyprowadził się z zaległym czynszem, choć sąd zasądził zwrot.

Organami egzekucyjnymi są sądy rejonowe i działający przy nich komornicy (art. 758 KPC), ale egzekucję pieniędzy prowadzi komornik. Wniosek egzekucyjny, w ustawie nazwany wnioskiem o wszczęcie egzekucji, to pismo, którym go do tego uruchamiasz.

Najpierw tytuł wykonawczy, dopiero potem komornik

To krok, o którym większość ludzi nie wie, że w ogóle istnieje. Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, czyli tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności (art. 776 KPC). Wyrok, nakaz zapłaty, ugoda sądowa czy akt notarialny z poddaniem się egzekucji to dopiero tytuł egzekucyjny. Klauzulę nadaje sąd, niezwłocznie, nie później niż w 3 dni od złożenia wniosku (art. 781(1) KPC).

Opłata 50 zł dotyczy klauzuli nadawanej tytułom innym niż orzeczenie sądu, ugoda sądowa czy nakaz zapłaty (art. 71 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), więc za klauzulę na własnym wyroku jej nie zapłacisz. Szczegóły opisuje wniosek o nadanie klauzuli wykonalności. Bez tytułu wykonawczego komornik egzekucji nie wszczyna, bo to on jest załącznikiem do wniosku (art. 797 par. 1 KPC).

Gdzie składasz wniosek i którego komornika wybierasz

Do kancelarii komornika: osobiście, pocztą albo, gdy tytuł pochodzi z elektronicznego postępowania upominawczego, przez system teleinformatyczny (art. 796-797 KPC).

W sprawach o świadczenia pieniężne masz prawo wyboru komornika na obszarze apelacji, w której siedzibę ma kancelaria komornika właściwego według KPC (art. 10 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych). Wybór zgłaszasz pisemnym oświadczeniem dołączonym do wniosku. Wyboru nie ma przy egzekucji z nieruchomości, eksmisji, opróżnieniu lokalu i wprowadzeniu w posiadanie. Egzekucję z nieruchomości prowadzi komornik działający przy sądzie, w którego okręgu nieruchomość leży (art. 921 par. 1 KPC). Wybrany komornik ma też obowiązek odmówić przyjęcia sprawy, gdy jego zaległość przekracza 6 miesięcy albo roczny wpływ spraw przebił ustawowe progi (art. 10 ust. 4).

Co powinien zawierać wniosek

• Świadczenie, które ma być spełnione (art. 797 par. 1 KPC): należność główna, odsetki z datą początkową, zasądzone koszty.
• Tytuł wykonawczy w oryginale jako załącznik.
• Dane wierzyciela i dłużnika, w tym PESEL, NIP lub KRS, jeśli je znasz.
• Sposoby egzekucji, ale tylko jeśli chcesz. Wniosek bez ich wskazania obejmuje wszystkie dopuszczalne sposoby z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, o którą trzeba wystąpić wprost (art. 799 par. 1 KPC). Komornik stosuje sposób najmniej uciążliwy dla dłużnika.
• Co wiesz o majątku: rachunki, pracodawca, pojazdy. Gdy nie wiesz nic, zleć komornikowi poszukiwanie majątku (art. 801(2) KPC); odpytuje wtedy elektronicznie m.in. banki, ZUS i urząd skarbowy. Jeśli i to zawiedzie, możesz żądać od dłużnika wykazu majątku pod rygorem odpowiedzialności karnej (art. 913 KPC).
• Numer rachunku, na który mają trafiać wyegzekwowane kwoty, oraz datę i podpis.

Nie musisz układać tego samodzielnie. Opisz sprawę, a Prawomat złoży pismo z właściwą podstawą.

Napisz wniosek

Ile to kosztuje i kto za co płaci

Tu narosło najwięcej mitów. Opłatę egzekucyjną, czyli 10% wartości wyegzekwowanego świadczenia, komornik ściąga od dłużnika (art. 27 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). Jeśli dłużnik wpłaci komornikowi całość lub część należności w ciągu miesiąca od doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, opłata od tej kwoty spada do 3% (art. 27 ust. 2).

Wierzyciel płaci trzy rzeczy. Zaliczkę na wydatki, gdy czynność je wywołuje (art. 7). Sto złotych za zlecone poszukiwanie majątku (art. 44). I opłatę 150 zł, gdy postępowanie umorzono z innych przyczyn niż jego wniosek, czyli typowo przy bezskutecznej egzekucji (art. 29 ust. 4), pomniejszoną o opłaty ściągnięte od dłużnika. Zwolnione z niej są m.in. osoby fizyczne dochodzące roszczeń pracowniczych lub odszkodowawczych, jeżeli egzekucję wszczęto w ciągu dwóch lat od powstania tytułu (art. 29 ust. 5).

Wycofanie wniosku kosztuje wierzyciela 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, a tylko 100 zł, gdy zrobi to zanim dłużnik dostanie zawiadomienie (art. 29 ust. 1 i 2). Wskazanie we wniosku osoby, która dłużnikiem nie jest, albo oczywiście niecelowe wszczęcie egzekucji to już opłata 10% obciążająca wierzyciela (art. 30).

Najczęstsze błędy

• Wysłanie wniosku do sądu rejonowego zamiast do kancelarii komornika.
• Dołączenie samego wyroku bez klauzuli wykonalności (art. 776 KPC).
• Szukanie opłaty sądowej od wniosku egzekucyjnego. Koszty egzekucji reguluje ustawa o kosztach komorniczych, więc żadne 5% ani 30 zł do sądu tu nie obowiązują.
• Milczenie o nieruchomości, choć ogólny wniosek jej nie obejmuje (art. 799 par. 1 KPC).
• Zwłoka. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem przedawnia się po 6 latach, a świadczenia okresowe należne w przyszłości po 3 (art. 125 par. 1 KC). Złożenie wniosku u komornika przerywa bieg przedawnienia (art. 123 par. 1 pkt 1 KC), a gdy z treści tytułu wynika, że termin już upłynął, do wniosku dołącza się dokument wykazujący przerwanie (art. 797 par. 1(1) KPC).
• Brak numeru rachunku wierzyciela i danych dłużnika, przez co komornik wzywa do uzupełnienia braków.