Reklamacja okularów

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy okulary nadają się do reklamacji

Reklamację składasz wtedy, gdy gotowa para odbiega od tego, co zamówiłeś, albo od tego, czego po okularach można się rozsądnie spodziewać. W optyce katalog jest dość konkretny:

• moc soczewki inna niż zamówiona, przekręcona oś cylindra, zamienione strony;
• rozstaw źrenic odwzorowany z błędem, przez co patrzysz obok środka optycznego;
• wysokość montażu progresji ustawiona inaczej niż w pomiarze z karty zamówienia;
• powłoka antyrefleksyjna schodząca płatami po kilku miesiącach noszenia;
• fotochrom, który przestaje ciemnieć, choć salon zapewniał o tej funkcji;
• pęknięty zawias, rozginająca się oprawa, wypadające zaślepki i wkręty.

Jedną granicę warto postawić od razu. Samo badanie wzroku jest usługą i rozlicza się je według Kodeksu cywilnego. Gotowe okulary są towarem, więc pracuje przy nich rozdział 5a ustawy o prawach konsumenta, tak samo jak przy każdej innej reklamacji towaru. Okulary robione na zamówienie zostają w tym reżimie (art. 43a ust. 1 u.p.k.).

Recepta jest szczególnym celem, o którym salon wiedział

To przepis, który przy okularach pracuje najmocniej. Art. 43b ust. 1 pkt 2 ustawy o prawach konsumenta włącza do standardu zgodności przydatność towaru do szczególnego celu, o którym konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca zaakceptował.

Przy okularach ten warunek spełnia się niemal sam. Przynosisz receptę albo pomiar wykonuje optyk w salonie, a wartości lądują na karcie zamówienia. Salon przyjmuje w ten sposób cel zakupu i robi to na piśmie.

Skutek jest bardzo praktyczny. Parametry z recepty przestają być Twoim prywatnym życzeniem i wchodzą do treści umowy. Gotowa para, która ich nie odwzorowuje, jest niezgodna z umową, choćby soczewki były bez rysy i pięknie oszlifowane.

Dwie ostrożności do tego przepisu. Cel musi zostać przez sprzedawcę przyjęty, więc samo napomknięcie przy kasie bywa za słabe. Gdy z kolei prosiłeś o rozwiązanie wbrew zaleceniu optyka, a salon uprzedził Cię o skutkach, argument z celu traci moc.

Dwa lata na ujawnienie, czternaście dni na odpowiedź

Bieg dwóch lat otwiera dzień odbioru gotowych okularów w salonie (art. 43c ust. 1 u.p.k.). Zaliczka wpłacona przy składaniu zamówienia niczego jeszcze nie uruchamia.

To salon ma wykazać, że soczewka opuściła pracownię zgodna z zamówieniem.

Gdy zostawiasz okulary, poproś o wpisanie daty przyjęcia reklamacji do rejestru salonu i o kopię tego wpisu dla siebie. Od dnia otrzymania pisma sprzedawca ma czternaście dni na odpowiedź (art. 7a ust. 1 u.p.k.).

Milczenie przez te dwa tygodnie ustawa traktuje jak uznanie reklamacji (art. 7a ust. 2).

Przy okularach najpierw żądasz poprawki albo wykonania nowej pary, a po pieniądze sięgasz później. Etui z okularami wraca do salonu na koszt sprzedawcy (art. 43d ust. 5).

Okulary na receptę zamówione przez internet

Soczewki oszlifowane pod Twoją receptę powstają w jednym egzemplarzu i nie wrócą na półkę. Dlatego sklep internetowy nie musi przyjmować ich z powrotem bez podania przyczyny: taką umowę wyłącza z prawa odstąpienia art. 38 ust. 1 pkt 3 u.p.k.

Wyłączenie jest wąskie i dotyczy wyłącznie rezygnacji bez powodu. Gotowa oprawa bez korekcji, wzięta wprost z ekspozycji, żadnej specyfikacji nie realizuje, więc zwykłe czternastodniowe okno przy zakupie zdalnym pozostaje.

Reklamacja wady nie ma z tym nic wspólnego. Para zrobiona pod recepturę podlega jej dokładnie tak samo jak okulary kupione w salonie za rogiem.

Co napisać i czym udowodnić zakup

Ustawa nie stawia reklamacji żadnych wymogów formalnych, a słowa paragon nie zawiera ani razu. W salonie optycznym to akurat wygodne, bo najlepszym dowodem i tak jest coś innego: karta zamówienia z parametrami, recepta w systemie salonu, wydruk pomiaru i potwierdzenie odbioru gotowej pary. Wymóg z regulaminu ustępuje tu ustawie (art. 7 u.p.k.).

W piśmie zestaw dwie kolumny liczb obok siebie: wartości zamówione i wartości zmierzone w gotowych okularach. To zestawienie robi w tej sprawie więcej niż każdy opis samopoczucia.

Podaj też datę odbioru, opis objawu przy noszeniu, przebieg wcześniejszych poprawek i jedno wyraźne żądanie. Żądanie jest ważne, bo po czternastu dniach milczenia uznana zostaje reklamacja w tej postaci, w jakiej ją złożyłeś.

Gdy salon nie uznaje reklamacji

Zostaje powiatowy albo miejski rzecznik konsumentów. Poradnictwo konsumenckie i informacja prawna są u niego bezpłatne (art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów).

Rzecznik ma jednak uprawnienie, o którym mało kto wie i które przy sporze o kilkaset złotych zmienia rachunek: może wytoczyć powództwo na rzecz konsumenta, a także wstąpić za jego zgodą do toczącej się już sprawy (art. 42 ust. 2 tej ustawy).

Najczęstsze błędy

• Oddawanie okularów do poprawki bez śladu na papierze. Bez daty przyjęcia nie ma od czego liczyć czternastu dni.
• Zgoda na kolejne poprawki bez zapisanego żądania. Reklamacją jest pismo z żądaniem, a kolejne wizyty bez niego przesuwają sprawę w czasie.
• Uznanie, że zgubiony paragon zamyka drogę. Karta zamówienia i recepta w systemie salonu opisują tę transakcję dokładniej.
• Traktowanie każdego dyskomfortu jak wady. Zacznij od pomiaru gotowej pary, dopiero potem od wrażeń.
• Pisanie do producenta soczewek. Pismo przyjmuje salon, który okulary sprzedał i wydał.

Opis wady, parametry i żądanie potrafią zająć więcej czasu niż sama wizyta w salonie. Napisz reklamację okularów i miej gotowe pismo z podstawą prawną w kilka minut.