Wniosek do komornika o rozliczenie egzekucji komorniczej

Zacznij od ustalenia, czego naprawdę potrzebujesz: informacji o stanie sprawy, formalnego wyliczenia opłat komornika albo podziału pieniędzy między kilku wierzycieli. Każdy z tych trzech poziomów opiera się na innym przepisie. W ustawie mówi się o postępowaniu egzekucyjnym, a egzekucja komornicza to nazwa potoczna.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy pytasz komornika o rozliczenie

Typowe sytuacje wyglądają tak:

• Jesteś dłużnikiem i od roku widzisz potrącenia z pensji, a saldo z ostatniego pisma komornika nie zgadza się z Twoimi wyliczeniami.
• Jesteś wierzycielem i dostajesz przelewy w nierównych kwotach, bez informacji, co zeszło po drodze na koszty.
• Sprawa dobiega końca i chcesz wiedzieć, ile z wyegzekwowanej kwoty poszło na opłaty, a ile na dług.
• Wierzycieli jest kilku i pieniędzy nie starcza dla wszystkich.

Jest jeszcze wariant sprzed wszczęcia sprawy. Mając tytuł wykonawczy albo egzekucyjny, na podstawie art. 760(1) KPC zapytasz organ egzekucyjny, czy przeciwko Twojemu dłużnikowi już się coś toczy, jakimi sposobami i na jakim etapie.

Trzy poziomy rozliczenia

Poziom pierwszy: wyjaśnienia o stanie sprawy. Art. 763 § 1 KPC brzmi:

Komornik zawiadamia stronę o każdej dokonanej czynności, o której terminie nie była zawiadomiona i przy której nie była obecna, i na jej żądanie udziela wyjaśnień o stanie sprawy.

Dochodzą do tego dwa obowiązki, które komornik wykonuje z urzędu: w każdym piśmie do strony informuje o aktualnej wysokości należności będących przedmiotem egzekucji (art. 763 § 3 KPC) oraz o aktualnym saldzie zaliczek i kosztów podlegających ściągnięciu (art. 16 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych). Jeżeli w ostatnim piśmie nie ma ani jednej, ani drugiej informacji, warto to w swoim wniosku wytknąć.

Poziom drugi: postanowienie o ustaleniu wysokości opłat. Opłatę egzekucyjną komornik ściąga wraz z egzekwowanym świadczeniem i nie wydaje w tym celu postanowienia (art. 21 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). Na wniosek strony wydaje jednak postanowienie o ustaleniu wysokości opłat dotąd od niej ściągniętych jako należnych w sprawie (art. 21 ust. 1a). Takie postanowienie rozbija kwotę na poszczególne rodzaje opłat i wydatków (art. 3 ust. 1), a jego uzasadnienie zawiera szczegółowe wyliczenie kosztów ze sposobem ich obliczenia i podstawą prawną (art. 3 ust. 2). To najbliższy ustawowy odpowiednik tego, co nazywasz rozliczeniem.

Poziom trzeci: plan podziału. Gdy uzyskana suma nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli, organ egzekucyjny sporządza plan podziału, i to nie tylko przy nieruchomości, ale również przy egzekucji z ruchomości, wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności i innych praw majątkowych (art. 1023 § 2 KPC). Plan wymienia sumę ulegającą podziałowi, wierzytelności uczestników i kwotę przypadającą każdemu z nich (art. 1024 § 1 KPC), a jego odpis doręcza się dłużnikowi i osobom uczestniczącym w podziale (art. 1027 § 1 KPC). Zarzuty wnosisz do organu, który plan sporządził, w terminie dwóch tygodni od doręczenia (art. 1027 § 2 KPC), a rozstrzyga o nich sąd (art. 1027 § 3 KPC). Ich wniesienie wstrzymuje wykonanie planu tylko w tej części, której dotyczą (art. 1028 § 1 KPC), a na postanowienie sądu przysługuje zażalenie (art. 1028 § 3 KPC).

Ile na to czasu ma komornik

Terminu trzydziestu dni na rozliczenie w ustawie nie ma. Ogólny termin jest jeden: siedem dni od otrzymania wniosku na podjęcie niezbędnych czynności (art. 760 § 1(1) KPC), i dotyczy on czynności, a nie merytorycznej odpowiedzi.

Twarde terminy pojawiają się tam, gdzie w grę wchodzą pieniądze. Niewykorzystaną część zaliczki komornik rozlicza w ciągu miesiąca od poniesienia wydatków, a gdy opłacona czynność w ogóle nie doszła do skutku, zaliczka wraca w ciągu trzech miesięcy od pobrania (art. 16 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). Opłatę albo jej część zwraca w ciągu czterech dni od ustalenia podstawy zwrotu (art. 26). Wysokość opłat ściągniętych i należnych ustala na koniec sprawy, w postanowieniu o umorzeniu albo o zakończeniu postępowania w inny sposób, a na Twój wniosek wydaje zaświadczenie o umorzeniu (art. 827 § 2 KPC).

Gdzie i jak złożyć

Pismo kierujesz do kancelarii komornika prowadzącego sprawę, nie do sądu. Sygnaturę z oznaczeniem Km znajdziesz na każdym jego piśmie. Złożysz je osobiście, listem albo elektronicznie, jeśli kancelaria taki kanał obsługuje.

Gdy wyjaśnień nie ma albo rozliczenie jest wadliwe, na czynność komornika i na jej zaniechanie służy skarga na czynności komornika: wnosisz ją do komornika w terminie tygodnia, a rozpoznaje ją sąd. Po same dokumenty ze sprawy sięgasz wnioskiem o wgląd do akt.

Napisz pismo

Co powinno zawierać pismo

• Poziom, o który prosisz. Same wyjaśnienia, postanowienie o ustaleniu opłat albo zarzuty do planu podziału. Od tego zależy podstawa prawna i to, co dostaniesz.
• Nazwa kancelarii i sygnatura z oznaczeniem Km, bez której pisma nie da się przypisać do sprawy.
• Twoja rola: dłużnik, wierzyciel albo uczestnik, którego dotyczy czynność komornika (art. 763 § 2 KPC daje mu to samo prawo).
• Okres rozliczenia: od wszczęcia egzekucji albo od wskazanej daty.
• Twoje własne zestawienie wpłat i potrąceń, żeby komornik miał co z czym porównać.
• Adres do korespondencji oraz data, podpis i ewentualne pełnomocnictwo.

Numerów artykułów nie musisz znać na pamięć. Opisz, na czym Ci zależy, a Prawomat dobierze podstawę i ułoży pismo.

Najczęstsze błędy

• Odliczanie trzydziestu dni na odpowiedź. Takiego terminu ustawa nie zna, a gdy milczenie się przeciąga, sięgasz po skargę, a nie po kolejny wniosek.
• Wpisywanie do wniosku zarzutu, że długu w ogóle nie ma. Komornikowi nie wolno oceniać, czy obowiązek z tytułu wykonawczego istnieje i czy jest wymagalny (art. 804 § 1 KPC). Rozliczenie pokaże Ci liczby, samego długu nie podważy.
• Kwestionowanie planu podziału skargą. Właściwe są zarzuty, wniesione w dwa tygodnie od doręczenia planu (art. 1027 § 2 KPC).
• Pisanie o decyzji komornika. Komornik wydaje postanowienia i dokonuje czynności (art. 766 KPC); decyzji administracyjnych nie wydaje w ogóle.
• Mylenie rozliczenia z odzyskaniem pieniędzy. Gdy z rachunku wyjdzie nadwyżka, składasz osobny wniosek o zwrot pieniędzy.