Wniosek o doręczenie pisma przez komornika

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy sąd zobowiązuje powoda do doręczenia przez komornika

Złożyłeś pozew, sąd wysłał odpis pozwanemu, przesyłka wróciła nieodebrana mimo powtórzonego zawiadomienia. Wtedy przewodniczący przesyła Ci odpis pisma dla pozwanego i zobowiązuje Cię do doręczenia go przez komornika. Tym zobowiązaniem droga się otwiera.

Warunki muszą wystąpić razem: pozwany jest osobą fizyczną, awizowanie z art. 139 § 1 KPC już się powtórzyło, pismem jest pozew albo inne pismo wywołujące potrzebę obrony praw, a wcześniej nic mu w tej sprawie skutecznie nie doręczono.

Wyjątek działa wtedy, gdy mimo nieodebrania korespondencji aktualność adresu wskazanego w pozwie nie budzi wątpliwości (art. 139(1) § 1(1) KPC). Osobno potraktowany jest powód za granicą, którego nie zastępuje adwokat, radca prawny ani rzecznik patentowy wykonujący zawód w Polsce: wtedy sąd nakazuje doręczenie komornicze z urzędu (art. 139(2) KPC).

Podstawa prawna: art. 139(1) Kodeksu postępowania cywilnego

Przepis brzmi tak:

Jeżeli pozwany będący osobą fizyczną, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie, nie odebrał wysłanego pod wskazany adres pozwu, innego pisma procesowego lub orzeczenia wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających ani nie ma zastosowania art. 139 § 2 lub inny przepis szczególny przewidujący skutek doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu odpis pisma sądowego dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego odpisu pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika. (art. 139(1) § 1 KPC)

Numer ma górny indeks, który łatwo gubi się przy przepisywaniu, i stąd bierze się najczęstsza pomyłka wokół tego pisma. Art. 139 KPC opisuje złożenie pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy oraz kartkę zostawianą w skrzynce, czyli mechanizm rozpisany przy awizo. Doręczenie za pośrednictwem komornika zaczyna się dopiero w kolejnej jednostce, art. 139(1) KPC.

Zegar jest krótki. Od doręczenia Ci zobowiązania masz dwa miesiące, żeby złożyć do akt potwierdzenie doręczenia korespondencji pozwanemu przez komornika albo zwrócić ją wraz z dowodem na piśmie, że pozwany mieszka pod adresem z pozwu (art. 139(1) § 2 KPC). Po bezskutecznym upływie tego terminu wchodzi art. 177 § 1 pkt 6 KPC, a więc sąd może zawiesić Twoje własne postępowanie.

Dowód zamieszkania jest drugim wyjściem. Gdy go przedstawisz, wcześniejszą korespondencję uważa się za doręczoną, a późniejsze doręczenie komornicze pod ten sam adres nie otwiera terminów od nowa (art. 139(1) § 3 KPC).

Do kogo składasz wniosek i ile płacisz

Wniosek trafia do komornika, a wraz z nim przedkładasz zobowiązanie sądu do dokonania doręczenia (art. 3a ust. 1a ustawy o komornikach sądowych). Rzecz dzieje się na początku sprawy, przed jakimkolwiek rozstrzygnięciem, więc żaden tytuł wykonawczy ani sygnatura Km nie są tu potrzebne.

Zlecenie kierujesz do komornika, w którego rewirze leży adres pozwanego: komornik działa na obszarze właściwości sądu rejonowego, przy którym urzęduje (art. 8 ust. 1 i 2 tej ustawy). Wykaz komorników z rewirami prowadzi Minister Sprawiedliwości na stronie ministerstwa (art. 8 ust. 7).

Opłata jest stała i wynosi 60 zł za doręczenie oznaczonego pisma na jeden adres, niezależnie od liczby zamieszkałych tam adresatów oraz liczby podjętych prób (art. 41 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych); zaliczka jednorazowo tej kwoty nie przekracza (art. 7 ust. 2). Gdy pismo wróci, bo adresat tam nie mieszka, temu samemu komornikowi zlecisz ustalenie aktualnego adresu za 40 zł (art. 41 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 3b ustawy o komornikach sądowych).

Co powinien zawierać wniosek

Pismo jest krótkie i schematyczne:

• oznaczenie komornika i kancelarii oraz Twoje dane jako powoda;
• sygnatura sprawy, data zobowiązania z sądu i wskazanie pisma, które ma zostać doręczone;
• imię, nazwisko i adres pozwanego, przepisane dokładnie tak, jak brzmią w pozwie;
• żądanie bezpośredniego i osobistego doręczenia go adresatowi (art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy o komornikach sądowych);
• podpis oraz załączniki: zobowiązanie przewodniczącego, odpis pisma otrzymany z sądu i potwierdzenie opłaty.

Gotowy szkic znajdziesz niżej. Przygotuj wniosek w generatorze albo przejrzyj pozostałe wzory wniosków.

Co robi komornik i kiedy pismo liczy się za doręczone

Komornik doręcza w terminie 14 dni od otrzymania zlecenia, osobiście, za potwierdzeniem odbioru i z oznaczeniem daty, albo stwierdza, że adresat pod podanym adresem nie zamieszkuje (art. 3 ust. 4 pkt 1 i art. 3a ust. 1 ustawy o komornikach sądowych).

Gdy nikogo nie zastanie, ustala, czy adresat tam mieszka, i wciąga ustalenia do protokołu (art. 3a ust. 2). Jeżeli mieszka, zostawia zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w kancelarii w terminie 14 dni, a po bezskutecznym upływie tego terminu pismo uważa się za doręczone w ostatnim jego dniu (art. 3a ust. 3). Jeżeli nie mieszka, zwraca pismo i przesyła Ci kopię protokołu z ustaleniami (art. 3a ust. 4 i 5).

Na czynności doręczeniowe komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, a zażalenie na postanowienie sądu nie przysługuje poza rozstrzygnięciami o kosztach komorniczych (art. 3 ust. 5 tej ustawy). Mechanikę samej skargi opisujemy przy skardze na komornika.

Najczęstsze błędy

• Powołanie art. 139 KPC jako podstawy. Ta jednostka reguluje pozostawienie pisma w placówce pocztowej i awizowanie. Doręczenie komornicze ma własny przepis: art. 139(1) KPC.
• Pójście do komornika z własnej inicjatywy. Zobowiązanie przewodniczącego przedkłada się razem z wnioskiem, więc bez niego czynności nie będzie (art. 3a ust. 1a ustawy o komornikach sądowych).
• Liczenie trzech prób jako trzech opłat. Opłatę pobiera się za doręczenie na jeden adres, bez względu na liczbę podejść komornika (art. 41 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych).
• Zwlekanie do końca dwóch miesięcy. Komornik ma własne 14 dni na doręczenie, a adresat kolejne 14 dni na odbiór, więc zobowiązanie warto wykonać od razu.