Wniosek o usunięcie danych osobowych RODO

Ktoś wciąż trzyma Twoje dane, choć nie ma już po co, i chcesz je stamtąd usunąć? RODO daje Ci do tego narzędzie: prawo do usunięcia danych z art. 17, znane jako prawo do bycia zapomnianym. Ta strona pokazuje, kiedy realnie działa, a kiedy administrator może odmówić.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Napisz wniosek

Kiedy możesz żądać usunięcia danych

Art. 17 ust. 1 RODO wymienia sytuacje, w których administrator ma skasować Twoje dane. Dzieje się tak, gdy dane nie są już potrzebne do celu, dla którego je zebrano, gdy wycofałeś zgodę i nie ma innej podstawy przetwarzania, gdy skutecznie wniosłeś sprzeciw (art. 21), gdy dane przetwarzano niezgodnie z prawem albo gdy usunięcia wymaga odrębny przepis.

W praktyce piszesz taki wniosek, gdy wypisujesz się z newslettera i chcesz, żeby sklep skasował Twój adres. Albo gdy zakończyłeś współpracę z firmą, a ona wciąż przechowuje Twoje CV bez podstawy. To samo prawo obejmuje węższe sprawy, jak usunięcie zapytań z BIK.

Podstawa prawna: RODO art. 17

Podstawą jest art. 17 rozporządzenia 2016/679 (RODO). Ustęp 1 daje Ci prawo do usunięcia, a ustęp 3 wymienia wyjątki: administrator nie skasuje danych, gdy są mu niezbędne do korzystania z wolności wypowiedzi, do wywiązania się z obowiązku prawnego, do celów archiwalnych lub badawczych albo do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. Całość uzupełnia krajowa ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych.

Osobno rządzą się dane w rękach państwa. Wpisów w policyjnym systemie KSIP nie usuniesz na podstawie RODO: kasuje się je po ustaniu przydatności według ustawy o Policji (art. 20). Skazanie znika z Krajowego Rejestru Karnego przez zatarcie skazania z Kodeksu karnego (art. 106) i ustawy o KRK, a nie przez art. 17.

Do kogo i jak złożyć

Wniosek kierujesz do administratora danych, czyli do podmiotu, który Twoje dane przetwarza: sklepu, pracodawcy, portalu, przychodni. Formy są dowolne: e-mail, formularz kontaktowy, pismo na adres siedziby. Nie ma urzędowego druku ani jednego formularza.

Administrator odpowiada bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu miesiąca od otrzymania wniosku (art. 12 ust. 3 RODO). Przy sprawie skomplikowanej może przedłużyć termin o dwa miesiące, uprzedzając Cię o tym w pierwszym miesiącu. Rozpatrzenie jest co do zasady bezpłatne (art. 12 ust. 5). Gdy administrator milczy albo odmawia bez podstawy, złożysz skargę do Prezesa UODO (art. 77).

Co powinien zawierać wniosek

• Twoje dane: imię, nazwisko i kontakt, po którym administrator Cię rozpozna.
• Wskazanie administratora: nazwę i adres podmiotu, do którego piszesz.
• Zakres: które konkretnie dane mają zniknąć (wszystkie albo na przykład adres e-mail, numer telefonu).
• Podstawę i przesłankę: powołanie art. 17 ust. 1 RODO oraz powód, dla którego dane mają być usunięte.
• Żądanie usunięcia i zawiadomienia odbiorców, którym dane ujawniono (art. 19).
• Datę i podpis.

Najczęstsze błędy

• Mylenie RODO z rejestrami państwowymi. Danych z KSIP czy Krajowego Rejestru Karnego nie usuwa się wnioskiem z art. 17.
• Żądanie usunięcia danych, które administrator musi przechowywać. Faktur czy dokumentów objętych obowiązkiem prawnym nie skasuje na samo żądanie (art. 17 ust. 3).
• Brak wskazania zakresu. Ogólne żądanie usunięcia wszystkiego bez wskazania danych utrudnia rozpoznanie sprawy.
• Powoływanie uchylonej ustawy z 1997 r. Dziś podstawą jest RODO oraz ustawa z 10 maja 2018 r.
• Oczekiwanie natychmiastowego skutku, gdy trwają roszczenia albo postępowanie, których dane dotyczą.

Więcej podobnych pism znajdziesz wśród wniosków.

Wniosek ułoży za Ciebie generator

Zamiast szukać właściwej przesłanki i pilnować terminów, odpowiedz w Prawomacie na kilka pytań. Dostaniesz gotowy wniosek o usunięcie danych z Twoimi danymi, wskazaniem administratora, zakresem i powołaniem art. 17 RODO, gotowy do wysłania.