Wniosek do Rzecznika Finansowego

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy zwrócić się do Rzecznika Finansowego

Rzecznik Finansowy pomaga klientom instytucji finansowych: banków, ubezpieczycieli, SKOK-ów, firm pożyczkowych, towarzystw funduszy inwestycyjnych. Zwracasz się do niego, gdy złożyłeś już reklamację, a podmiot ją odrzucił albo nie uwzględnił Twoich roszczeń w całości. Typowe sytuacje:

• ubezpieczyciel zaniżył odszkodowanie z OC albo odmówił wypłaty;
• bank nie uznał reklamacji dotyczącej opłaty, kredytu lub nieautoryzowanej transakcji;
• firma pożyczkowa naliczyła koszty, które kwestionujesz.

Jeden warunek jest twardy: najpierw reklamacja w instytucji finansowej, dopiero potem Rzecznik. Bez odpowiedzi odmownej (albo braku odpowiedzi w terminie) Rzecznik nie ma czego rozpatrywać.

Uwaga na zakres. Rzecznik Finansowy zajmuje się wyłącznie sporami z rynku finansowego. Reklamację zwykłego towaru czy usługi prowadzi kto inny: miejski lub powiatowy rzecznik konsumentów albo UOKiK.

Podstawa prawna i dwie ścieżki

Wszystko opiera się na ustawie z 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej. Rzecznik prowadzi dwie odrębne procedury:

• Postępowanie interwencyjne (art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy). Rzecznik zwraca się do instytucji finansowej o ponowne rozpatrzenie sprawy i przedstawia argumenty na Twoją korzyść. Jest bezpłatne. Rzecznik nie wydaje wiążącej decyzji: jeśli podmiot obstaje przy swoim, dostajesz pismo kończące z argumentacją, którą możesz wykorzystać dalej.
• Postępowanie polubowne (pozasądowe rozwiązywanie sporów, Rozdział 4 ustawy). To sformalizowane postępowanie, w którym Rzecznik dąży do ugody, a gdy strony się nie porozumieją, sporządza opinię o sprawie. Kosztuje 50 zł opłaty; w szczególnych przypadkach można wnioskować o zwolnienie z niej. Rzecznik może odmówić prowadzenia sprawy, m.in. gdy nie wyczerpałeś drogi reklamacyjnej (art. 36 ustawy).

Nie ma osobnego ustawowego terminu na złożenie wniosku po reklamacji. Pilnuj jednak przedawnienia samego roszczenia, bo to ono wyznacza realną granicę czasu.

Jak i gdzie złożyć

Wniosek składasz do Biura Rzecznika Finansowego w Warszawie: pisemnie pocztą, elektronicznie przez ePUAP albo na formularzu ze strony Rzecznika. Do wniosku interwencyjnego dołączasz kopię reklamacji i odmownej odpowiedzi instytucji. Przy postępowaniu polubownym dochodzi potwierdzenie opłaty 50 zł.

Nie chcesz układać pisma od zera? Wnioski w Prawomacie powstają w kilka minut: odpowiadasz na pytania, a narzędzie dobiera właściwą ścieżkę i podstawę prawną.

Napisz wniosek

Co powinien zawierać wniosek

• Twoje dane oraz dane instytucji finansowej, której dotyczy spór;
• oznaczenie umowy, polisy, rachunku lub szkody (numer);
• zwięzły opis sprawy: co się stało i jakie roszczenie zgłosiłeś w reklamacji;
• informację, że reklamacja została odrzucona lub nieuwzględniona, wraz z datą odpowiedzi;
• konkretne żądanie (np. wypłata odszkodowania, zwrot opłaty, korekta rozliczenia);
• załączniki: reklamację, odpowiedź instytucji, umowę, korespondencję, a przy ścieżce polubownej dowód opłaty.

Najczęstsze błędy

• Pominięcie reklamacji. Bez wcześniejszej reklamacji i odmowy Rzecznik sprawy nie podejmie.
• Mylenie Rzecznika Finansowego z rzecznikiem konsumentów. Ten pierwszy działa tylko w sprawach finansowych, drugi w zwykłych sprawach konsumenckich.
• Traktowanie interwencji jak wyroku. Rzecznik nie wyda wiążącej decyzji ani nie zmusi instytucji do wypłaty. Może ją przekonać, a przy realnym sporze i tak zostaje sąd.
• Brak dowodu odmowy. Dołącz odpowiedź instytucji, inaczej wniosek utknie na starcie.
• Przeoczenie przedawnienia. Reklamacja nie zatrzymuje biegu przedawnienia roszczenia, więc pilnuj dat.