Skarga na stomatologa wzór

Skarga na stomatologa nie jest jednym pismem do jednego urzędu. W zależności od tego, co poszło nie tak, trafia w inne miejsce, a wysłanie jej pod zły adres zwykle kończy się przekazaniem sprawy dalej i stratą czasu. Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy i którym torem złożyć skargę na stomatologa

Zanim zaczniesz pisać, ustal, czego dotyczy Twoja sprawa. Od tego zależy adresat.

Błąd w leczeniu, niestaranne lub nieetyczne postępowanie (źle założona plomba, uszkodzony ząb, leczenie bez wskazań, lekceważący sposób prowadzenia zabiegu) to sprawa na odpowiedzialność zawodową. Skargę kierujesz do Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej (OROZ) właściwej okręgowej izby lekarskiej, do której należy dentysta. Odpowiedzialność zawodowa dotyczy tak samo lekarzy dentystów, jak i lekarzy.

Naruszenie Twoich praw jako pacjenta (odmowa dostępu do dokumentacji, brak rzetelnej informacji o leczeniu i kosztach, zabieg bez świadomej zgody, naruszenie intymności lub godności) to sprawa dla Rzecznika Praw Pacjenta. Te dwa tory często się uzupełniają i możesz uruchomić oba równolegle.

Leczenie w ramach NFZ czy prywatnie? Jeśli wizyta była finansowana przez NFZ, dodatkowo możesz złożyć skargę do kierownika placówki oraz do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ. Więcej o tej ścieżce znajdziesz w tekście o skardze na przychodnię NFZ. Przy leczeniu czysto prywatnym zostają izba lekarska, Rzecznik Praw Pacjenta oraz droga cywilna.

Podstawa prawna i termin

Odpowiedzialność zawodową lekarzy i lekarzy dentystów reguluje ustawa z 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Zgodnie z jej art. 53 dentysta odpowiada zawodowo za przewinienie zawodowe, czyli naruszenie zasad etyki lekarskiej oraz przepisów o wykonywaniu zawodu. To właśnie tę podstawę powołujesz w skardze do rzecznika.

Prawa pacjenta, na które możesz się powołać wobec Rzecznika Praw Pacjenta, wynikają z ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Termin jest tu kluczowy. Sama skarga do OROZ nie ma sztywnego terminu na złożenie, ale liczy się przedawnienie. Zgodnie z art. 64 ustawy o izbach lekarskich rzecznik nie może wszcząć postępowania, jeśli od zdarzenia minęły 3 lata, a karalność przewinienia ustaje po 5 latach. Jeśli czyn jest jednocześnie przestępstwem, przedawnienie liczy się dłużej. Wniosek praktyczny: nie zwlekaj, zwłaszcza gdy od zabiegu mija rok czy dwa.

Gdzie i jak złożyć skargę

Odpowiedzialność zawodowa (OROZ). Skargę składasz do rzecznika tej izby okręgowej, której członkiem jest dentysta. Ważny szczegół formalny: OROZ nie przyjmuje skarg ustnych, a pismo wysłane samym e-mailem bez podpisu nie wywołuje skutków prawnych. Skargę złóż więc osobiście w kancelarii rzecznika albo wyślij pocztą, z własnoręcznym podpisem. Rzecznik zwykle potrzebuje też numeru PESEL pacjenta, bo bez niego nie uzyska w toku postępowania dokumentacji medycznej.

Rzecznik Praw Pacjenta. Tu wniosek złożysz również elektronicznie, listownie lub przez ePUAP; RPP prowadzi też infolinię dla pacjentów.

NFZ i kierownik placówki. Przy świadczeniach z NFZ skargę na jakość opieki kierujesz najpierw do kierownika placówki, a dalej do oddziału wojewódzkiego NFZ.

Droga cywilna. Jeśli chodzi Ci o odszkodowanie lub zadośćuczynienie za uszczerbek na zdrowiu, roszczeń dochodzisz przed sądem cywilnym na podstawie art. 415 i art. 444 Kodeksu cywilnego. To odrębna ścieżka, niezależna od skargi do izby.

Nie musisz pisać tego od zera. Prawomat przeprowadzi Cię przez pismo pytanie po pytaniu i dobierze strukturę do wybranego toru.

Co powinna zawierać skarga na stomatologa

Skarga do OROZ nie ma urzędowego formularza, ale powinna zawierać kilka stałych elementów:

• Twoje dane: imię, nazwisko i adres korespondencyjny osoby skarżącej.
• Dane pacjenta wraz z numerem PESEL (jeśli piszesz w imieniu bliskiej osoby, podaj także swoje dane).
• Oznaczenie dentysty i placówki: imię i nazwisko lekarza, nazwa i adres gabinetu.
• Datę i miejsce zdarzenia oraz opis: co się stało i na czym polega Twój zarzut.
• Żądanie: prośbę o zbadanie sprawy i wszczęcie postępowania wyjaśniającego.
• Podpis i ponumerowane załączniki (dokumentacja leczenia, zdjęcia RTG, rachunki, korespondencja).

Trzymaj się faktów i chronologii. Rzeczowy opis z datami działa lepiej niż emocjonalny ton.

Najczęstsze błędy

Zły adresat. Skarga o błąd w leczeniu wysłana do NFZ zamiast do izby lekarskiej (i odwrotnie) zwykle wędruje dalej, a Ty tracisz tygodnie.

Sam e-mail do OROZ. Pismo bez własnoręcznego podpisu, wysłane wyłącznie mailem, rzecznik pozostawia bez biegu. Złóż je osobiście albo pocztą.

Zwłoka. Po 3 latach od zdarzenia rzecznik nie wszczyna już postępowania. Im wcześniej złożysz skargę, tym lepiej dla sprawy.

Oczekiwanie, że skarga da Ci pieniądze. Przy leczeniu w gabinecie izba lekarska i Rzecznik Praw Pacjenta pieniędzy nie przyznają: świadczenie kompensacyjne od Rzecznika dotyczy zdarzeń szpitalnych (art. 67q ustawy o prawach pacjenta). Po rekompensatę finansową idziesz drogą cywilną.

Mylenie ukarania z rozpatrzeniem. Składając skargę, jedynie inicjujesz sprawę. Postępowanie prowadzi rzecznik, a o ewentualnej karze decyduje sąd lekarski, nie sam pacjent.

Więcej gotowych wzorów pism z tej kategorii znajdziesz w dziale wzory skarg.