Wniosek o pomoc de minimis

Szukasz wniosku o pomoc de minimis i trafiasz na dziesiątki różnych druków? To normalne. De minimis to sposób, w jaki urząd skarbowy, ZUS, urząd pracy, gmina czy PARP mogą udzielić Ci wsparcia, o ile mieści się ono w unijnym limicie. Jednego wzoru nie znajdziesz, bo wniosek składasz zawsze do konkretnej instytucji i o konkretną ulgę, a do niego dokładasz ten sam komplet załączników.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Kiedy sięgasz po pomoc de minimis

Pomoc de minimis to wsparcie publiczne w niewielkiej skali, którego państwo nie musi zgłaszać Komisji Europejskiej. Przybiera wiele form, dlatego to, jak wygląda Twój wniosek, zależy od tego, po co przychodzisz:

• do naczelnika urzędu skarbowego - o rozłożenie podatku na raty, odroczenie płatności albo umorzenie zaległości podatkowej;
• do ZUS - o ulgę w składkach;
• do powiatowego urzędu pracy - o dotację na rozpoczęcie działalności, refundację wyposażenia stanowiska albo staż;
• do gminy - o zwolnienie z podatku od nieruchomości;
• do PARP lub innej instytucji - o dofinansowanie szkolenia czy projektu.

Za każdym razem to organ decyduje, czy udzielić pomocy, i sam kwalifikuje ją jako de minimis. Ty składasz wniosek o daną ulgę i dokumentujesz, ile takiej pomocy dostałeś wcześniej.

Podstawa prawna i limit

Od 1 stycznia 2024 r. zasady wyznacza rozporządzenie Komisji (UE) 2023/2831, które zastąpiło dawne rozporządzenie 1407/2013. Najważniejsza zmiana to wyższy limit: łączna pomoc de minimis dla jednego przedsiębiorstwa nie może przekroczyć 300 000 EUR w okresie trzech lat (wcześniej było to 200 000 EUR, a dla transportu drogowego 100 000 EUR - ten niższy podlimit zniesiono).

Trzy lata liczy się w sposób kroczący, a nie kalendarzowo. Przy każdej nowej pomocy organ sumuje wszystko, co dostałeś w ciągu 36 miesięcy wstecz od dnia jej udzielenia. Uważaj też na pojęcie jednego przedsiębiorstwa: jeśli Twoja firma jest powiązana z innymi (wspólny właściciel, kontrola, większość głosów), limit liczy się dla nich łącznie, a nie osobno dla każdej spółki.

Krajową procedurę reguluje ustawa z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Jej art. 37 wprost przesądza, co musisz dołączyć do wniosku.

Gdzie i jak złożyć wniosek

Wniosek składasz tam, gdzie ubiegasz się o samą ulgę: w urzędzie skarbowym, oddziale ZUS, urzędzie pracy, gminie lub instytucji ogłaszającej nabór. Formę i kanał (papier, ePUAP, e-formularz danej instytucji) narzuca ten konkretny organ, więc sprawdź, jak przyjmuje wnioski.

Jedno jest wspólne dla wszystkich: dopóki nie złożysz kompletu dokumentów de minimis, pomoc nie może zostać udzielona (art. 37 ustawy). Jeśli szukasz konkretnej ulgi, zajrzyj do wzorów wniosków albo od razu wygeneruj pismo w Prawomacie.

Co powinien zawierać wniosek

Sam wniosek o ulgę składasz standardowo, a do niego dokładasz trzy elementy związane z de minimis:

1. Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis - urzędowy wzór z rozporządzenia Rady Ministrów, w którym opisujesz firmę i wcześniejsze wsparcie.
2. Zaświadczenia o pomocy de minimis z ostatnich 3 lat - albo, zamiast nich, oświadczenie o wielkości otrzymanej pomocy, albo oświadczenie, że w tym okresie żadnej nie dostałeś.
3. Dokumenty właściwe dla danej ulgi - na przykład uzasadnienie trudnej sytuacji przy rozłożeniu podatku na raty.

Po przyznaniu wsparcia organ wyda Ci zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis - z urzędu, a przy uldze podatkowej z aktu normatywnego w terminie 2 miesięcy. Zachowaj je, bo przyda się przy kolejnym wniosku.

Najczęstsze błędy

• Traktowanie de minimis jak gwarantowanej dotacji - to forma i limit, a decyzję i tak podejmuje organ.
• Pominięcie formularza informacji lub zaświadczeń - bez nich urząd nie ma prawa udzielić pomocy i wezwie Cię do uzupełnienia.
• Liczenie limitu kalendarzowo zamiast krocząco - łatwo wtedy przeoczyć pomoc sprzed kilkunastu miesięcy.
• Pominięcie firm powiązanych - limit dotyczy jednego przedsiębiorstwa, więc powiązane spółki sumują pomoc razem.
• Wpisanie starego limitu 200 000 EUR - od 2024 r. obowiązuje 300 000 EUR.

Konkretną ulgę opisują osobne wzory - na przykład wniosek o rozłożenie podatku na raty czy o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych.