Wniosek do komornika o zmniejszenie pobieranej kwoty

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Dotyczy prawa polskiego.

Zanim napiszesz: to są cztery różne sprawy

Pod hasłem zmniejszenia pobieranej kwoty kryją się cztery sytuacje, a każda ma innego adresata. Rozpoznanie własnej zajmuje minutę i oszczędza tygodnie czekania na organ, który w tej sprawie nic nie może.

Chcesz, żeby z wypłaty albo z rachunku schodziło mniej. Granica potrącenia jest ustawowa, więc żadne pismo nie skłoni komornika do jej przesunięcia. Kiedy zajęto więcej, niż wolno, właściwym pismem jest wniosek o ograniczenie egzekucji, gdzie wykazujesz przekroczenie kwoty chronionej.

Uważasz, że opłata komornika jest za wysoka. To jedyna kwota, którą sam komornik na wniosek obniża, i jej poświęcona jest reszta tej strony.

Chcesz spłacać w mniejszych częściach. Wysokość rat uzgadnia się z wierzycielem, a służy do tego wniosek o rozłożenie na raty albo ugoda.

Egzekucja idzie równolegle z kilku składników majątku. Jeżeli egzekucja z jednej części majątku oczywiście wystarcza na zaspokojenie wierzyciela, art. 799 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego pozwala dłużnikowi żądać zawieszenia egzekucji z pozostałej części majątku.

Podstawa prawna i termin

Reguła jest w ustawie o kosztach komorniczych. Art. 48 ust. 1 pozwala dłużnikowi wnieść o obniżenie opłaty egzekucyjnej za egzekucję świadczeń pieniężnych, jeżeli przemawiają za tym szczególne okoliczności odnoszące się do nakładu pracy komornika albo do sytuacji majątkowej dłużnika i wysokości jego dochodów. W przypadkach z art. 29 i art. 30 tej ustawy o obniżenie może wystąpić także wierzyciel.

Termin wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia o pobraniu albo o ustaleniu opłaty (art. 48 ust. 2). Jeżeli żadnego takiego postanowienia jeszcze nie dostałeś, zażądaj od komornika postanowienia ustalającego wysokość opłat dotąd od Ciebie ściągniętych (art. 21 ust. 1a) i licz tydzień od jego doręczenia.

Dno ustawa wyznacza wprost. Art. 48 ust. 5 brzmi: „Opłata obniżona nie może być niższa niż jedna trzecia opłaty należnej na podstawie ustawy, nie niższa jednak niż 200 złotych.” Poniżej tej granicy sąd nie zejdzie, choćby uzasadnienie było wzorowe.

Gdzie złożyć i ile to kosztuje

Pismo kierujesz do komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne, a rozstrzyga o nim sąd rejonowy. Art. 48 ust. 3 każe bowiem stosować odpowiednio art. 767 oraz art. 767(2) do 767(4) KPC, czyli tryb znany ze skargi na czynności komornika.

Kosztów tu nie ma. Ani wniosek, ani zażalenie na postanowienie sądu, ani skarga na orzeczenie referendarza w przedmiocie obniżenia opłaty nie podlegają opłacie sądowej (art. 48 ust. 4). Szkielet pisma wygenerujesz w Prawomacie, a inne pisma do organu egzekucyjnego zbiera dział wniosków.

Zwolnienie od kosztów komorniczych: druga, osobna droga

Zwolnienie od kosztów sądowych, które przysługuje z mocy ustawy albo zostało przyznane w postępowaniu rozpoznawczym, rozciąga się na koszty komornicze (art. 45 ust. 1). Drugi raz zabiegać o nie nie trzeba, wystarczy przedłożyć komornikowi odpis postanowienia. Przy jego braku komornik wezwie Cię do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że zwolnienie Ci nie przysługuje (art. 45 ust. 6).

Osoba fizyczna bez takiego zwolnienia, która nie uniesie wydatków lub opłat warunkujących podjęcie czynności bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, występuje o nie do sądu rejonowego, przy którym działa komornik (art. 45 ust. 3); firmy korzystają z tej drogi po wykazaniu braku dostatecznych środków (art. 45 ust. 4). Objęte zwolnieniem sumy wykłada wtedy tymczasowo ten sąd (art. 46 ust. 1).

Jedno zastrzeżenie przesądza o tym, czy ta droga Ci pomoże: zwolnienie od kosztów komorniczych nie zwalnia z obowiązku poniesienia opłaty egzekucyjnej za egzekucję świadczeń pieniężnych (art. 47).

Co powinno zawierać pismo

Sygnatura Km, oznaczenie postanowienia z datą doręczenia, opłata w kwocie ustalonej przez komornika i kwota, o którą wnosisz. Dalej uzasadnienie oparte na jednej z dwóch przesłanek: mały nakład pracy komornika albo Twoja sytuacja majątkowa i dochody. Pierwszą wykazuje się opisem czynności faktycznie w sprawie wykonanych, drugą dokumentami: zaświadczeniem o dochodach, decyzją o świadczeniu, rachunkami za mieszkanie i leczenie.

Najczęstsze błędy

Wysyłanie wniosku prosto do sądu. Tryb z art. 48 ust. 3 prowadzi pismo najpierw do kancelarii komorniczej, a dopiero komornik przekazuje je sądowi wraz z aktami. Przesyłka zaadresowana od razu na sąd krąży, a tydzień z art. 48 ust. 2 przez ten czas biegnie.

Liczenie, że zwolnienie od kosztów zdejmie opłatę egzekucyjną. Art. 47 mówi wprost, że jej nie zdejmuje.

Odwracanie terminu siedmiu dni. W sieci krąży wersja, w której to komornik ma tydzień na rozpatrzenie wniosku. Siedem dni z art. 48 ust. 2 należy do wnioskodawcy i biegnie od doręczenia postanowienia o opłacie, a przespanie go zamyka drogę.